Dag 1: Vertrek Nederland en aankomst Antalya

We vliegen naar Antalya gelegen aan de Turkse Rivièra. Ons sfeervolle hotel is gelegen in de historische binnenstad die rondom de oude haven gebouwd is. Je treft er een wirwar van steegjes met monumentale panden en tropische beplanting aan. De gezellige wijk is een populair uitgaanscentrum en ademt een mediterrane sfeer uit. De winkels, restaurants, stalletjes en terrasjes zijn tot laat in de avond geopend.
Het hotel is slechts enkele minuten lopen van zee verwijderd. Het heeft een prachtige tuin met verschillende zitjes onder sinasappel- en citroenbomen die in mei al tjokvol vruchten hangen.

Dag 2: Antalya – Seydisehir     225 km

Wij starten de motoren en rijden de stad uit naar het oosten. Een half uur later laten we de drukke kustweg achter ons en rijden over smalle kronkel weggetjes de heuvels in. Het wordt direct koeler en de hoogbouw maakt plaats voor kleine boeren dorpjes. We zijn in de uitlopers van het Taurus gebergte waarvan de grillige hoge pieken al voor ons opdoemen.

Over een goed te berijden zandpad rijden we de bossen in. Naarmate we hoger komen wordt het landschap steeds ruiger. Minder bomen en meer uitzichten over grijze rotsen waartussen koeien en geiten grazen. Het pad komt uit in een spectaculaire kloof met scherpe rotskliffen. We slingeren nog een paar kilometer naar boven en hebben dan uitzicht over een grote grasvlakte met in de verte een klein dorpje. Tussen kuddes paarden en koeien rijden we de vlakte op en stoppen bij het dorpje. Dit is het echte Turkije. De eeuwenoude huizen zijn opgetrokken uit stenen en hout. Op het dorpspleintje staat een theehuis met een aantal mannetjes op een houten bankje die net zo oud als de huizen lijken te zijn. Nadat ook wij onze thee op hebben vervolgen wij onze route. Over landweggetjes en, later, over een brede 4-baansweg rijden we dieper de bergen in totdat we in het provincieplaatsje Seydisehir aankomen. Vanuit je hotelkamer zie je op de daken veel ooievaarsnesten en hoor je hun geklepper.

Dag 3: Seydisehir – Göreme     340 km

We volgen de brede weg door een glooiend landschap van kale bergen. We rijden het Taurus gebergte uit en even voor Konya hebben we uitzicht over deze grote stad en over de uitgestrekte Anatolische hoogvlakte. Meer dan 10.000 jaar geleden was dit de bakermat van onze beschaving. Een lange 140 km rechte weg doorkruist deze eindeloze leegte bedekt met steppe en graanvelden. We maken een stop bij Sultanhani. Deze karavansarai was in vroeger tijd een soort wegrestaurant voor de karavanen van de zijderoute. Het was een veilige plek waar de handelaren en hun lastdieren konden herstellen van de vermoeienissen van hun lange tocht van China naar Europa.

Nadat we de vlakte over gestoken zijn rijden we het wonderlijke landschap van Cappadocië in. Deze in het hart van Turkije liggende streek is de grootste attractie van het land. Vulkaanuitbarstingen spuwden hier miljoenen jaren geleden as en lava uit wat samengeperst werd tot een dikke laag tufsteen. Erosie van wind, water en sneeuw vormden maagdelijk wit, goudgeel en roze tufsteen formaties. Doordat hardere lagen minder erodeerden ontstond er een fascinerend landschap van tientallen meters hoge kegels en plooien. De eerste bewoners ontdekten dat je uit het zachte gesteente makkelijk holen kon uithouwen. Latere volken bouwden ondergrondse steden tot zelfs 12 verdiepingen diep. Wij nemen onze intrek in een hotel in Göreme. Zoals de meeste gebouwen van dit sprookjesachtige dorp is ons hotel ook uit het gesteente gehouwen.

Dag 4: Dagtocht Göreme

Vandaag blijven wij in Göreme. De vroege vogels kunnen na zonsopgang een ballonvaart maken boven dit bizarre gebied. Niet goedkoop (ongeveer € 120,-), maar wel spectaculair. Ook spectaculair is onze motortrip na het ontbijt. Over kronkelige paden die door de regen in het tufsteen zijn uitgespoeld rijden we door dit unieke gebied. Wij slingeren over een smal pad tussen de kegels. Dit doet denken aan een bobsleebaan. We rijden door kleine valleien en groene vruchtbare oases omringd door wit en pastelkleurig geplooide rotswanden met grotwoningen. Een ervaring die je lang bij zal blijven. In de middag heb je tijd om door het dorp of de omgeving te wandelen of het openluchtmuseum te bezoeken waar je complete in de rotsen uitgehouwen kerken ziet inclusief fresco’s. Deze werden gebouwd door christenen die zich hier in de 2^de eeuw na Christus vestigden. Zij gingen ondergronds om zich te beschermen tegen de Romeinen.

Dag 5: Göreme – Karaman     330 km

Door een glooiend landschap wat steeds vlakker wordt rijden we naar het zuiden. In de verte zien we een bergketen bestaande uit besneeuwde vulkaantoppen.

We rijden over doorgaande wegen totdat we 100 km voor onze bestemming afbuigen en over landweggetjes een hoogvlakte oprijden. Het is een erg mooi toetje van deze rijdag. De smalle asfaltweg gaat op sommige plekken over in paden en karrensporen. Deze hebben een harde ondergrond en zijn goed berijdbaar. De kale ruige heuvels worden doorsneden door diepe scheuren. Door deze ravijnen en kloven stromen riviertjes omzoomd door groene akkers.

Het is prachtig rijden over kronkelende wegen en paden door heuvels, vlaktes en kloven. Hier liggen enkele eeuwenoude dorpjes beschut tegen de harde wind die over de vlaktes jaagt. De uitgehouwen ruimtes in de kloofwanden geven aan dat er in het verleden veel mensen in grotwoningen hebben geleefd. We rijden door de Yesildere vallei, volgen het riviertje en komen uit bij Taskale. Het zijn de overblijfselen van de historische stad van Manazan, gebouwd tijdens het Byzantijnse rijk. Huizen, kapellen, begraafplekken en schuren voor opslag van tarwe zijn gebouwd in de goudkleurige rotswand van de kloof. De kloof wordt steeds weidser en groener totdat wij weer op de hoofdweg uitkomen. Dan is het nog een kwartiertje tot Karaman. Wij overnachten in het centrum van dit gezellige stadje met veel terrasjes. Rond 3 uur s’nachts word je even wakker door de imam van de moskee naast het hotel die tot gebed oproept.

Dag 6: Karaman – Seydisehir     200 km

Het grootste deel van de route van vandaag voert door de heuvels van de Taurus. Het is een lieflijke en landelijke omgeving met slingerende landweggetjes en boeren dorpjes. Als je in zo’n dorpje stopt moet je iedereen een hand geven en word je vervolgens op de thee uitgenodigd. De huizen zijn vaak geheel uit leem en hout opgetrokken en de ezel is nog niet overal door de auto verdrongen. Bij het laatste traject hebben we een keuze. We kunnen de weg volgen die via een groene vallei om de berg heen loopt en uitkomt bij onze bestemming Seydisehir. De liefhebbers van off road rijden kunnen echter ook over de berg rijden. Er loopt een zandpad naar de top van berg. Daar houdt het pad op en moeten we zelf een spoor vinden dat over de kale berghelling naar het in het dal gelegen Seydisehir leidt. Van off road tot no road dus. 

Dag 7: Seydisehir – Antalya     220 km

We duiken de bergen van de Taurus weer in. Een mooie klim over een bochtige weg tot 1825 meter met soms slecht asfalt. Dan rijden we een bergpad op. Het pad slingert zich door een glooiend landschap bestaande uit groene weides omringd door schitterende zilvergrijze scherpe rotsen. Na het passeren van de top komen we op een ruige hoogvlakte met alleen gras en struiken. We zien herders met kuddes geiten, schapen maar ook paarden en mooie vergezichten. Langzaam dalen we af en komen weer op het asfalt terecht. Over een goede asfaltweg met lekkere bochten dalen we verder af. In een kloof met uitzicht over een snelstromende rivier waarop geraft wordt gaan we picknicken. Vervolgens slingeren we verder de berg af totdat we op zeeniveau op de drukke kustweg uitkomen. Deze volgen we nog zo’n 50 km totdat we weer in Antalya aankomen. 

Dag 8: Vertrek Antalya en aankomst Nederland

Voordat we naar Nederland vertrekken hebben we ruim de tijd de oude stad te bekijken, een terrasje te pikken of een duik in zee te nemen.

Het programma van dag 1 en 8 zijn afhankelijk van het vluchtschema.