Dag 1:Vertrek Amsterdam

Waarschijnlijk zullen we via Parijs naar Madagaskar vliegen. We landen bij de hoofdstad Antananarivo, ook wel Tana genoemd. Op het vliegveld krijg je een visum in je paspoort gestempeld en kan je euro’s wisselen voor Ariary, de lokale munteenheid. Ons hotel ligt vlakbij het vliegveld.

Dag 2: Tana – Manandona                   205 km

Na het ontbijt bespreken we de reis en hoe we (samen) gaan rijden. Nadat we kennis hebben gemaakt met de BMW GS motoren maken we ons klaar voor vertrek.
We worstelen ons 20 km door het hectische verkeer op de rondweg van Tana. In tegenstelling tot de  overige wegen op onze route is het hier echt druk. Het zal een uur duren voordat we de files van de stad achter ons gelaten hebben. Daarna wordt het verkeer snel rustiger en rijden we een glooiend landschap in. Tussen de rijstvelden ligt de was te drogen en wordt klei afgegraven waarvan ter plaatse bakstenen gebakken worden. Een beeld wat we deze reis vaak zullen tegenkomen. Je zal ook snel ontdekken waarom Madagaskar het rode eiland genoemd wordt. De bodem van het landschap bestaat uit lateriet. De oranje tot diep rode laag bedekt nagenoeg het hele eiland. Deze aarde kleuren zie je ook terug in de huizen.
Het valt op dat de bevolking Aziatische trekken heeft. De eerste bewoners van Madagaskar kwamen uit oost Azië. Zij vestigden zich 2000 jaar geleden in de hooglanden. Zij troffen daar de zelfde condities aan waaraan zij gewend waren qua klimaat en de mogelijkheden voor de aanleg van terrassen (rijst). Later zijn met name de kusten bevolkt door Afrikanen.

Dag 3: Manandona – Ambalavao         240 km

We rijden verder naar het zuiden. De weg bestaat uit goed asfalt en slingert zich met veel bochten tussen de rijstterrassen de heuvels in. Het is een mooie landelijke omgeving. De markten in de dorpen trekken veel mensen uit de omgeving. Omdat slechts weinigen een auto hebben zie je veel lopende en fietsende mensen op de weg. Naast houten karren, getrokken door ossen of zeeboes, bestaat het verkeer voornamelijk uit overvolle en hoog met bagage opgeladen taxibusjes en pickups. Na Ambositra wordt het landschap weidser en zie je de eerste kale rotsen. We stijgen, het wordt koeler en er is minder bewoning. Nadat we door eucalyptusbossen gereden zijn dalen we af en komen we in de vlakte van Fianarantsoa aan. Na deze drukke stad wordt het landschap ruiger met kale rotsmassieven en tafelbergen. We overnachten vlakbij Ambalavao.

Dag 4: Ambalavao – Ranohira             215 km

Na het ontbijt bezoeken we het naast het hotel gelegen park. De opbrengsten komen te goede aan de lokale rijsttelers. Het park is een tropische oase waar veel hagedissen en ringstaartlemuren leven. Maki’s of lemuren zijn halfapen die alleen in Madagaskar leven. Er zijn 60 verschillende soorten die zich onderscheiden qua grootte, uiterlijk en leefwijze. Het zijn zachtaardige wollige diertjes die voornamelijk in de bomen leven. Ze klimmen en springen van tak tot tak gebruik makend van hun grote handen, voeten en een lange staart.
Het landschap verandert voortdurend. Eerst rijden we door een soort maanlandschap met gras begroeide bergen. Zalig motorrijden over goed asfalt met lekkere bochten. We passeren de poort naar het zuiden, een enorm groot kaal honderden meters hoog rotsmassief.  We tanken in het kleurrijke Ihosy, een levendig dorpje. Daarna klimmen we de hoogvlakte op en rijden over een kaarsrechte weg waar je tientallen kilometers ver kan kijken.

Dag 5: verblijf Ranohira

Ranohira ligt bij het National Parc de ‘l Isalo. Het park bestaat uit een droog woestijn/savanne landschap doorkruist door een paar rotsmassieven en riviertjes met groene oevers.
Vandaag kan je uitrusten of meedoen aan een dagtocht van ongeveer 60 km die we door het park maken. Over pistes (ongeasfalteerde paden) rijden we door het gebergte in een adembenemend landschap. Ook bezoeken we Ilakaka. 10 jaar geleden bestond het uit enkele huisjes maar sinds er edelstenen zijn gevonden komen er veel mensen hier hun geluk beproeven en is het dorp gegroeid. Het heeft de sfeer van een wild west dorpje. Achter de huizen zie je mijnen met enorm diepe met de hand gegraven gaten waar men op zoek is naar kostbaarheden. In dit droge en warme landschap is de rivier die ooit de edelstenen aanvoerde een koele oase. Een goede plek voor de gravers om na een dag in de mijnen verkoeling te zoeken.

Dag 6: Ranohira – Andringitra             205 km

We rijden terug over de N7. We zullen regelmatig moeten stoppen omdat er zeeboes over de weg lopen. Zeeboes zijn runderen met een bult achter de nek. O.a. door de grote huidlap onder de keel hebben ze extra zweet oppervlak en zijn ze goed bestand tegen het tropische klimaat. Net zoals de lemuren is de zeeboe een symbool voor Madagaskar. Op het platteland word je rijkdom niet afgemeten aan het geld wat je hebt maar aan het aantal zeeboes dat je hebt. Zeeboes worden gebruikt om zware karren te trekken, om voor de ploeg te spannen in de rijstvelden en om op te eten. In het begin van de middag komen we aan bij het  National Parc Andringitra. We rijden 20 km over een piste door het park. Het is een hard lateriet pad met een paar smalle bruggetjes en een paar steile stukken. Waar er groeven in het pad liggen kan het lastig zijn. Maar we hebben geen haast en zo krijg je wel het Afrika gevoel. Als beloning krijg je een schitterend savanne landschap omringd door hoge rotsen. We overnachten aan de voet van de Pic Bobby, met 2660 meter de hoogste berg van het land.

Dag 7: Andringitra – Ivato                   225 km

We rijden het park uit en het is verrassend hoeveel mensen en zeeboe karren er langs het pad lopen. Zij leven verderop in het park en zijn op weg naar de markt in het dorp bij de ingang van het park. Wij stoppen daar ook om het dorp te bekijken. Je zal zien dat je snel contact met de nieuwsgierige en hartelijke bevolking krijgt, zeker als je Frans spreekt. Met name de kinderen zijn erg enthousiast.
We rijden naar de koelere hooglanden in het noorden. Wij passeren een aantal stadjes waar honderden antieke franse autootjes zoals de Citroen 2 CV en Renaultjes 4 als taxi fungeren. Voor Ivato slaan we af en rijden 15 km over een makkelijke piste door rijstvelden en bossen. We overnachten in houten huisjes bij een houtsnijders dorpje met uitzicht over een vallei met rijsterassen. 

Dag 8: Ivato – Antsirabe                      110 km

Vandaag een korte rijdag. Tropisch bossen en rijstvalleien wisselen elkaar af. Onderweg weer de houten transportkarren en soms overvolle taxibusjes met 3 x zoveel passagiers als zitplaatsen en een paar kubieke meter bagage op het dak. Het is een echte stuurweg met veel bochten. We steken riviertjes over met spelende kinderen en wassende vrouwen. Rond het middaguur komen we aan in het hotel in het centrum van Antsirabe waar we de motoren in de lobby parkeren. Het is de tweede stad van het land en de pousse-pousse (looprickshaws) is bij uitstek geschikt om de stad te verkennen. Ga bijvoorbeeld naar het koloniale station en het Grand Hotel. Of bezoek een van de drukke bazaars en confiseur Marcel die in zijn atelier snoepjes voor je op maat maakt. ’s Avonds is er een keuze uit restaurants waar vaak zeeboesteak op de kaart staat.

Dag 9: Antsirabe – Miandrivazo          245 km

We rijden een hoogvlakte op en het landschap opent zich. De uitzichten worden weidser en de droge lage begroeiing neemt prachtige pasteltinten aan. Door de vele bochten en grote hoogteverschillen is het weer lekker rijden. Steeds minder bewoning en ook de bouwstijl verandert van baksteen naar leem. We komen steeds hoger en uiteindelijk rijden we over kale bergen van rode en gele aarde die doorsneden worden door diepe erosie scheuren en door groen omzoomde riviertjes. Dan dalen we een paar honderd meter. Het wordt direct 10 graden warmer en we zien in de verte de brede rivierbedding en de laagvlakte bij Miandrivazo.
Tegen zonsondergang is het bij de rivier een drukte van belang is met badende en wassende mensen en spelende kinderen. Piroques (kano’s gemaakt van uitgeholde boomstam) zetten passagiers over de rivier.

Dag 10: Miandrivazo – Morondava      265 km

We volgen de oase van de rivierbedding. Er zijn minder bochten dan voorheen zodat we goed kunnen opschieten. 50 km voor de kust beginnen we te dalen en rijden een tropische oase in. Veel dorpjes zijn omringd door bananenplanten, kokospalmen en knalgroene rijstvelden met witte ibissen. De vrouwen dragen hier de kleurrijke doeken die je ook elders in centraal Afrika ziet. De frisse zeewind brengt de gewenste verkoeling en we zien de eerste baobab bomen. De baobab of apenbroodboom is een boomsoort die voornamelijk op Madagaskar voorkomt. De baobab is in staat om tijdens de regenperiode water in de dikke stam op te slaan om de droge seizoenen te kunnen overleven. Door de vorm lijkt het of de boom op zijn kop staat. Wij rijden over de Baobab Alley, dit oranje, rode pad met aan weerszijde deze bijzondere bomen is de meest gefotografeerde plek van Madagaskar. Het is een cliché maar het blijft een mooi plaatje, deze rare bomen met op de voorgrond een zeeboekar of een BMW motorfiets. Tenslotte rijden we het levendige Morondava in waar de weg bij de zee eindigt.

Dag 11: verblijf Morondava

Vandaag een rustdag in dit tropische paradijs. Wij verblijven in een resort wat zich uitstekend leent om te relaxen. De ruime houten chalets staan onder de kokospalmen aan een breed wit zandstrand. Je kan Morondava bezoeken, kaarten schrijven, zwemmen of een cocktailtje nemen aan het strand waar vissers in smalle bootjes hun vangst (barracuda’s) binnenbrengen.

Dag 12: Morondava – Antsirabe      490 km

Nadat we de vruchtbare kuststrook achter ons hebben gelaten rijden we over een gortdroge eindeloze savanne. Je kan kilometers ver kijken over het glooiende landschap dat bedekt is met gras en zo hier een daar een paar boompjes. De hutten van de weinige dorpjes die we tegen komen zijn gemaakt van leem en riet en het kan hier verzengend heet zijn. Gelukkig zijn er amper tegenliggers en is de weg recht zodat we lekker vaart kunnen maken en we voldoende rijwind hebben om af te koelen. Dan klimmen we de hoogvlakte op en wordt het koeler. We slingeren door de kleurrijke heuvels en komen langzaam weer in de “bewoonde wereld”. We zien taxibusjes met vlaggetjes op de daken. Dit is een signaal dat er op het dak een lijkkist wordt vervoerd. De doden worden mee genomen om ergens anders begraven te worden. In Madagaskar heeft men ook een ritueel waarbij overledenen opgegraven worden. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren wanneer een nabestaande droomt dat de overledene het koud heeft. De dode wordt dan opgegraven en in een extra doek weer herbegraven. Vaak na een feestelijk tochtje rond het dorp.

Dag 13: Antsirabe - Andasibe      280 km

We rijden naar het noorden. Langs de weg staan stalletjes met aardbeien, wortels en handgemaakte speelgoed vrachtwagens. Even voor Tana slaan we af naar het oosten. Wederom verandert het landschap. Het regent aan de oostkust meer dan in de rest van het land wat zichtbaar is want het is veel groener hier. Met veel bochten slingeren we de heuvels in die bedekt zijn met rijstterrassen en bananenplantages totdat de uitzichten verdwijnen en we door bossen en uiteindelijk het tropisch regenwoud rijden. Ons doel is het Nationaal Parc bij Antasibe. Wij overnachten in hutjes met uitzicht op het regenwoud. Het kan zo nu en dan een oorverdovend lawaai zijn van lemuren (elke soort met zijn eigen karakteristieke roep) en vogels.

Dag 14: Andasibe - Ambila           115 km

Na zonsopgang kan je met een gids een tocht maken door het tropisch regenwoud. Dit is de enige plek waar Indri’s leven. Hoog in de bomen lijkt deze grootste lemuur door het formaat en kleur (zwart/wit) een beetje op een panda. Wij bezoeken ook nog een klein eilandje waar verschillende lemuursoorten leven. Lemuren hebben een hekel aan natte voeten dus van het eilandje af gaan lukt niet. Ze zijn aan mensen gewend waardoor je van dichtbij foto’s kan nemen. Als je ze voert komen ze al knorrend en piepend op je springen. Maar pas op, lemuren hebben geen controle over hun sluitspieren. Daarna rijden we door tropisch landschap naar de oostkust. Om ons hotel aan het strand te bereiken moeten we een lagune oversteken. Er is geen brug maar wel een klein houten vlot wat als pontje dient. Na een paar keer heen en weer varen (punteren) is de hele groep over het water heen en kunnen we genieten van dit paradijsje.

Dag 15: Ambila – Tana                    240 km

Voor de laatste keer stappen we op onze BMW’s en rijden terug naar Tana. We zien mensen met zelfgemaakte houten karren waarop allerlei soorten lading vervoerd wordt. Al zwetend duwen ze de zwaar beladen karren de heuvels op. Heuvel af gaat makkelijker. Zij springen dan zelf op de kar en suizen, als een zeepkistenrace, met een bloedgang naar beneden. Dat is ook zweten, want de karren hebben geen rem..

Dag 16: verblijf Tana

De laatste dag in Madagaskar en tijd om de hoofdstad te bekijken voordat we ’s avonds inchecken op de airport. Omdat de wegen in en rond Tana erg druk zijn laten we de motoren staan en kan je het best met een oude Franse taxi naar het centrum gaan. Er is genoeg te zien. Zoals het Palais de la Reine (voormalig koninklijk paleis met fantastisch uitzicht over de stad), verschillende musea (Musée Andafivaratra en Musée de l’Art et de l’Archéologie) en diverse mooie karakteristieke wijkjes waar je doorheen kan slenteren. Goed lunchen kan je bij Café de la Gare aan de Avenue de L’ independance. Als je de kunst van het afdingen verstaat kan je bij de Marché Artisanale voordelig handgemaakte souvenirs kopen.

Dag 17 aankomst Amsterdam